Nicola Rozemeijer (Amsterdam, 1955) volgde van 1974 tot 1979 een lerarenopleiding in Utrecht, van 1979 tot 1982 een studie aan de Academie van Beeldende Kunsten te Amersfoort en van 1983 tot 1987 studeerde zij aan de Koninklijke Academie voor Kunst en Vormgeving te ’s Hertogenbosch. Mens, dier en patroon zijn de meest terugkerende elementen in het werk van Nicola Rozemeijer, dat zowel figuratief als abstract aandoet. De visuele buitenwereld beïnvloedt haar binnenwereld en keert vermengd terug op het doek. Ze schildert portretten en mensen op zo’n manier dat het lijkt of deze zich niet of nauwelijks bewust zijn van wat buiten hen afspeelt. Geconcentreerd of juist dromerig verblijven zij in een fictieve of voor de toeschouwer onbereikbare wereld. De achtergronden die soms een schematische weergave zijn van een omgeving of soms alleen uit patronen bestaan benadrukken deze “fantastische” wereld. Rozemeijers werk bevindt zich in vele particuliere- en bedrijfscollecties.