Elvira Bach (Neuenhain, Duitsland, 1951) volgde van 1967 tot 1970 een opleiding aan de openbare glaszetterschool te Hadamar. Twee jaar later vertrok ze naar Berlijn, om daar een studie te beginnen aan de Berlijnse kunstacademie. In 1981 bracht ze drie maanden door in het Caraïbisch gebied als "artist in residence", een ervaring welke een grote artistieke inspiratie bleek te zijn. In hetzelfde jaar - Elvira Bach was toen slechts 29 jaar oud - werd ze uitgenodigd om deel te nemen aan de documenta VII. Van nu af aan werden Elvira Bach's werken getoond in vele tentoonstellingen en kunstverenigingen door het hele land. Ondanks het feit dat het heersende idee van kunst nogal analytisch, intellectueel, rationeel en innovatief was, bleef Elvira Bach sensuele en energieke schilderijen maken, de meeste van hen in flamboyante kleuren en met behulp van een expressieve beeldtaal. Een terugkerend en centraal thema in Bachs schilderijen is de vrouw en haar verleidelijke vrouwelijkheid. Bachs vrouwen hebben allemaal soortgelijke gelaatstrekken - in feite lijkt het Elvira Bach zelf te zijn die wordt vertegenwoordigd door deze vrouwen. In het begin van de jaren 1980 begint Elvira Bach het symbool van de slang op te nemen in haar werken. Haar schilderijen bevatten steeds meer expliciete erotische elementen. Elvira Bach wordt gerekend tot de Duitse kunstenaarsgroep de Neue Wilden.