A.R. Penck (Dresden, Duitsland, 1939) studeert samen met een groep andere Neo-expressionistische schilders in Dresden. Naast Jörg Immendorff, George Baselitz en Markus Lüpertz wordt hij een van de voornaamste exponenten van de Nieuwe Figuratie. In de late jaren zeventig wordt hun werk tentoongesteld in exposities in West Berlijn, waar zij worden beschouwd als exponenten van het vrije woord in het Oosten. Hun werk word door grote musea en galleries getoond, zoals in de beroemde Zeitgeist tentoonstelling in het Martin Gropius Bau Museum en de New Art tentoonstelling in het Tate in 1983.In de jaren tachtig wordt Penck internationaal bekend door zijn schilderijen met pictografische, neo-primitieve beeldentaal van menselijke figuren en andere totemachtige vormen. Deze worden in belangrijke exposities in zowel Londen als New York getoond. Penck, die naast zijn schilderijen ook prenten en beelden maakt, laat zich inspireren door het werk van Paul Klee en combineert het vlakke karakter van Egyptische en Mayaanse geschriften met het rauwe van de latere zwarte schilderijen van Jackson Pollock. Zijn beelden doen vaak denken aan de stenen hoofden op de Paaseilanden en andere Oceanische kunst. A.R. Penck woont en werkt in Berlijn, Dusseldorf, Dublin en New York.